Dublin ontstond rond 841, toen Noormannen een versterkte haven aanlegden waar de Liffey de zee ontmoette. Ze noemden de nederzetting Dubh Linn, de 'zwarte poel'. De Vikingen bestuurden de stad generaties lang en handelden tot IJsland en de Middellandse Zee, tot de Anglo-Normandische invasie van 1170 Dublin onder Engels gezag bracht. Die verhouding bepaalde instituties, recht en plattegrond van de stad de zeven eeuwen daarna. Trinity College, in 1592 gesticht door Elizabeth I, is nog steeds de oudste universiteit van Ierland en bewaart in de Old Library het Book of Kells uit de negende eeuw.
De lagen van de stad liggen op loopafstand. Dublin Castle en de nabije St Patrick's Cathedral, in 1191 herbouwd op de plek van een oudere Noorse kerk, herinneren aan de middeleeuwse stad. De Georgische pleinen Merrion en Fitzwilliam horen bij de opkomst van Dublin in de achttiende eeuw als tweede stad van het Britse rijk. Steek de Liffey over via de gietijzeren Ha'penny Bridge, loop over de keien van Temple Bar, of ga naar de Gravity Bar boven het Guinness Storehouse, dat sinds de opening in 2000 bezoekers trekt, voor uitzicht over de daken.
Weinig steden van dit formaat hebben vier Nobelprijzen voor literatuur: William Butler Yeats, George Bernard Shaw, Samuel Beckett en Seamus Heaney, naast de erfenis van James Joyce en Jonathan Swift. Dat literaire gewicht past bij de pubs in het centrum, waar traditionele muziek nog de straat op komt en niet alleen voor bezoekers wordt opgevoerd, en waar het Bloomsday-festival elke juni de fictieve route van Leopold Bloom door echte straten volgt.
Dublin onderscheidt zich doordat die geschiedenis compact bij elkaar ligt: Vikingfundamenten, Georgische pracht, een revolutionair verleden rond het General Post Office van 1916 en een levende literaire cultuur delen een centrum dat je te voet doet. De stad behandelt die geschiedenis als deel van het dagelijks leven.